LABIOPLASTYKA - PLASTYKA WARG SROMOWYCH MNIEJSZYCH I WIĘKSZYCH

W naturalnych warunkach zewnętrzne narządy płciowe kobiety otoczone są dwoma warstwami fałd skóry – wewnętrznymi, mniejszymi wargami sromowymi, które łączą się przy łechtaczce i zewnętrznymi, grubszymi z dodatkową tkanką tłuszczową. Podstawową funkcją większych warg sromowych jest ochrona zewnętrznych narządów płciowych.

Labioplastyka, czyli chirurgiczna korekta kobiecych warg sromowych, jest w Polsce zabiegiem stosunkowo nowym w ginekologii estetycznej. Poza niewątpliwym efektem estetycznym, który poprawia samoocenę pacjentki, zabieg taki niesie za sobą szereg zalet czysto funkcjonalnych. Aby łatwiej zrozumieć zabieg, warto przyjrzeć się najpierw anatomii niektórych kobiecych narządów płciowych zewnętrznych, o których będzie mowa przy opisywaniu zabiegu labioplastyki:

  • wzgórek łonowy – to zwykle pokryta owłosieniem łonowym skóra nad spojeniem łonowym
  • wargi sromowe większe (labia majora) – owłosione, miękkie fałdy skórne, które zamykają wejście do sromu
  • wargi sromowe mniejsze (labia minora) – ukazują się po rozchyleniu warg sromowych większych, i przykrywają ujście cewki moczowej i wejście do pochwy
  • łechtaczka – fałd skórny w górnym biegunie połączenia warg sromowych większych, jest odpowiednikiem prącia u mężczyzn.

Zbyt duże, nieestetycznie wyglądające wargi sromowe mniejsze i/lub większe, które utraciły wypełnienie wskutek procesów starzenia lub szybkiej utraty wagi, mogą być utrapieniem      dla pacjentek. Z pomocą przychodzą chirurdzy plastyczni i ginekolodzy estetyczni, którzy coraz częściej z powodzeniem wykonują zabiegi ginekologii estetycznej i naprawczej, poprawiając komfort życia pacjentek. Labioplastyka – plastyka warg sromowych mniejszych i większych – korzyści: funkcjonalne i estetyczne.  Zniekształcenie warg sromowych jest częste u wieloródek, gdy porody przebiegały siłami natury – wtedy nie tylko może nastąpić utrata ich sprężystości, ale też przerwanie ciągłości wskutek mechanicznego uszkodzenia lub nieprawidłowego gojenia po szyciu krocza.Wiele pacjentek z hipertrofią warg sromowych skarży się na dyskomfort podczas stosunku, nie tylko związany z faktem, iż duże wargi sromowe mogą stanowić przeszkodę mechaniczną,  ale również z narastającym poczuciem wstydu przed partnerem. Pacjentki z taką przypadłością mogą mieć również trudności w utrzymaniu higieny intymnej, skłonność       do częstych podrażnień i infekcji bakteryjnych i grzybiczych, jak i również kłopoty z siedzeniem, bieganiem, jazdą na rowerze czy innymi rodzajami sportu.

Jeśli chodzi o wargi sromowe większe, ostrzyknięcie ich kwasem hialuronowym pozwala na odzyskanie pierwotnego wypełnienia, utraconego wskutek naturalnego procesu starzenia, ciąży czy nagłej utraty wagi.

Wskazania do zabiegu Labioplastyki – plastyka warg sromowych mniejszych i większych:

  • utrata wypełnienia i objętości warg sromowych większych, która w mniemaniu pacjentki nie jest estetyczna
  • hipertrofia (przerost) warg sromowych mniejszych/większych, utrudniająca pacjentce codzienne funkcjonowanie – stosunki płciowe, uprawianie sportu, utrzymanie higieny
  • nawracające zakażenia sromu związane przyczynowo z hipertrofią warg sromowych
  • częste urazy, odparzenia i otarcia miejsc intymnych
  • chęć poprawy wyglądu sromu poprzez zmniejszenie warg sromowych mniejszych,              np. po porodzie
  • poprawa relacji partnerskich,

Przeciwwskazania do wykonania zabiegu

  • aktywne zakażenie sromu, aby uniknąć rozprzestrzeniania się infekcji
  • trwająca miesiączka
  • źle kontrolowana cukrzyca oraz nikotynizm, gdyż oba te czynniki niekorzystnie wpływają         na gojenie ran pooperacyjnych
  • nierealne oczekiwania pacjentki co do efektu końcowego zabiegu
  • bliznowiec
  • ciąża

Przed zabiegiem każdorazowo odbywa się konsultacja lekarska, mająca na celu przedyskutowanie oczekiwań pacjentki co do efektu końcowego. Należy więc dobrze przemyśleć, czego oczekujemy od swojego chirurga. Warto mieć świadomość, że mimo niewielkiej rozległości zabiegu, również labioplastyka – czy to w formie ostrzykiwania warg sromowych większych kwasem hialuronowym, czy zmiana kształtu warg sromowych mniejszych chirurgicznie – niesie za sobą ryzyko powikłań. Należy poinformować swojego lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, chorobach i alergiach w wywiadzie. Należy wydepilować dokładnie okolice intymne.

Znieczulenie do jakiegokolwiek zabiegu chirurgicznego ogólnie zależy od rozległości planowanej operacji, ale może być:

  • ogólne – podczas tego rodzaju znieczulenia znosi się ból, odruchy oraz świadomość pacjenta. Do znieczulenia ogólnego wymagana jest odpowiednia premedykacja – podanie substancji, które będą zmniejszać niepokój i lęk przed zabiegiem, hamować wydzielanie śliny i treści oskrzelowej, powodować wsteczną niepamięć, a także umożliwią zmniejszenie dawek wymaganych do samego właściwego znieczulenia.
  • przewodowe – znieczulenie podaje się aby przerwać przewodzenie w nerwach czuciowych, pacjent ma zniesiony ból oraz odruchy ale jest świadomy przebiegu operacji
  • miejscowe – kiedy środkiem znieczulającym (mieszanką lignokainy , adrenaliny – ma działanie obkurczające naczynia, a tym samym zmniejsza krwawienie i soli fizjologicznej  -aby odwarstwić tkanki i ułatwić chirurgowi cięcia) ostrzykuje się tylko operowaną okolicę.

Przebieg zabiegu -pacjentkę układa się na stole operacyjnym w pozycji ginekologicznej. Pole operacyjne dokładnie myje się kilkukrotnie roztworem dezynfekującym skórę i śluzówki, a następnie rozrysowuje linie cięcia zależnie od stosowanej techniki.  Plastykę warg sromowych mniejszych można wykonać kilkoma różnymi technikami. Najczęściej wykorzystywane są:

  • technika klasyczna – polega na odcięciu nadmiaru tkanek warg, które najczęściej są przebarwione i nierówne, wzdłuż ich przebiegu od łechtaczki do dolnego spojenia.                .
  • technika klina – polega na wycięciu z obu warg sromowych mniejszych po fragmencie tkanek w kształcie trójkąta, po czym zbliża się do siebie brzegi rany za pomocą szwu. Technika ta jest stosowana najrzadziej.
  • technika fenestracji – polega na wycięciu na powierzchni obu warg sromowych większych swojego rodzaju „okienek”, z usunięciem nadmiaru tkanki warg i oszczędzeniem ukrwionej i unerwionej części środkowej.

Plastykę warg sromowych większych możemy przeprowadzić w podobny sposób, planując linię cięć w pozycji stojącej i leżącej, aby optymalnie wyznaczyć ilość skóry przeznaczoną  do wycięcia. Podobnie jak przy plastyce warg sromowych mniejszych, pole operacyjne ostrzykuje się mieszanką ze znieczuleniem, a nadmiar skóry usuwa, po czym po zagojeniu krocza ewentualnie uzupełnia zastrzykiem z kwasu hialuronowego.

Pacjentka zwykle wychodzi do domu tego samego dnia po zabiegu. W pierwszych dniach może się utrzymywać niewielki obrzęk. Do pracy może wrócić już po 3-4 dniach, o ile nie jest to praca fizyczna. Po zabiegu labioplastyki szwy są usuwane między 7 a 10 dobą po operacji, następnie należy poczekać aż rana wygoi się całkowicie. W tym czasie należy odpowiednio dbać o higienę rany, myć swobodnie okolice krocza łagodnym środkiem do higieny intymnej i stosować środek miejscowo odkażający, np. Octenisept. Nie należy nosić ciasnej bielizny z syntetycznych materiałów, jeździć na rowerze czy uprawiać innych sportów. Zaleca się abstynencję seksualną przez około miesiąc po zabiegu. Plastyka warg sromowych mniejszych i większych pozwala na uzyskanie zadowalającego efektu kosmetycznego i funkcjonalnego. Efekt kosmetyczny, jaki chcemy uzyskać, wcześniej ustalany jest z lekarzem, ale na pewno po takim zabiegu możemy spodziewać się usunięcie nadmiaru skóry warg i poprawy codziennego funkcjonowania.

Zalecenia po zabiegu

  • utrzymanie odpowiedniej higieny rany poprzez stosowanie łagodnych płynów do higeny intymnej i środków miejscowo odkażających
  • ew. zdjęcie szwów między 7 a 10 dobą po zabiegu
  • kontrola chirurgiczna za około miesiąc po zabiegu
  • wietrzenie krocza, unikanie ciasnej, syntetycznej bielizny
  • zakaz współżycia i uprawiania sportu przez miesiąc, zwłaszcza powodującego ucisk na operowane miejsce (jazda konna, jazda na rowerze)
  • unikanie wysokich stężeń cukru we krwi, gdyż opóźnia to proces gojenia i sprzyja rozwojowi drożdżycy
  • niepalenie papierosów, gdyż podobnie jak wysoki poziom glikemii utrudnia to gojenie
  • kontrola, czy w miejscu cięcia nie pojawia się obrzęk, zaczerwienienie, mętna wydzielina
  • stosowanie się do zaleceń dotyczących higieny rany pooperacyjnej
  • zgłoszenie się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia objawów ogólnych: gorączki, dreszczy, nudności i wymiotów

Możliwe powikłania po zabiegu

Labioplastyka niesie za sobą ryzyko rzadkich powikłań. Wymienić należy zakażenie rany pooperacyjnej, przedłużone gojenie, powstanie krwiaka, ropnia, martwicy czy ziarniniaków, asymetryczne gojenie.

Korzystnym zabiegiem uzupełniającym chirurgiczną plastykę warg sromowych większych jest ostrzyknięcie warg kwasem hialuronowym w celu zwiększenia ich wypełnienia i ogólnej rewitalizacji, gdyż z wiekiem skóra traci jędrność również w okolicach intymnych. Zabieg wypełniania warg sromowych większych kwasem hialuronowym wykonuje się w znieczuleniu miejscowym i trwa on około 30 minut.

Po oddzielnie wykonywanym zabiegu wypełniania warg sromowych większych kwasem hialuronowym, należy unikać współżycia, uprawiania sportu i ciasnego ubioru przez 10 dni po zabiegu